… omdat elk kind recht heeft op een goede start!

onbetaalbaar

Hannelore: Armoede?!

Hannelore Zwitserlood is dagelijks te horen als nieuwslezer in De Coen en Sander Show op Radio 538 en werkt daarnaast onder andere als reclame-stem en voice-over. Ze heeft twee dochters, Juliette van acht en Olivia van drie jaar.  

Een luxe auto komt net iets te hard de straat inrijden. Geen parkeerplek. De auto keert, eindigt half op de stoep en na een paar tellen gaat aarzelend de achterdeur open. Er stapt een jongetje uit met een veel te grote tas. Hij houdt maar net z’n evenwicht, maar het lukt ‘m op de deur weer redelijk snel achter zich dicht te slaan. Hij doet een paar stappen achteruit en de auto rijdt snel weer weg. Vervolgens komt er om de hoek een ander jongetje aangereden. Op de fiets. En zijn vader komt er vlak achteraan. Ze praten en de vader lacht. ‘Hand uitsteken!’ roept hij en samen slaan ze de weg naar school in. Het is pas kwart over acht, dus ze moeten nog even wachten bij de voordeur. De vader kijkt of z’n zoontje zijn fiets op slot zet en samen lopen ze naar de deur. De vader hurkt, pakt iets uit z’n zak en aait de jongen over z’n hoofd. Inmiddels komt ook het andere jongetje aangelopen. De schooldeur zwaait open, nog een laatste knuffel van zijn vader en hij en de andere jongen lopen naar binnen.

Welke ouder zou jij liever zijn? Welke jongen voelt zich rijker? Armoede en rijkdom zijn relatieve begrippen. Natuurlijk is échte armoede verschrikkelijk en ik heb eerlijk gezegd (en gelukkig) geen idee hoe zwaar dat is (en ik ga ook niet doen alsof ik dat wel weet. Maar het lijkt mij vreselijk om je kinderen niet genoeg kansen te kunnen bieden en om elke dag stress en verdriet te hebben vanwege geldzaken. Echter, échte rijkdom voor kínderen betekent volgens mij: aandacht en liefde. Waarmee ik niet wil zeggen dat de ouder, die het jongetje niet begeleidt tot aan de schooldeur minder aandacht of liefde geeft (want ook dat weet ik natuurlijk niet), maar het zorgt er wel voor dat ik mij iets realiseer… Morgen, als ik met mijn twee dochters thuis ben, gooi ik mijn telefoon aan de kant. En zij mogen beslissen wat we gaan doen. Naar het bos, cakejes bakken of in je zwembroek onder de tuinslang doorrennen. Kost niks, maar voor die kinderen is dat onbetaalbaar.

Spread the love